Harp

DIY: Reisharp Bouwen! Deel 3: snaren

Ah, een prachtige houten klankkast, en zuil en hals, glanzend en glimmend en blozend… Helemaal echt! Maar nu wilde ik er wel heel graag op spelen. In dit derde deel van de wij-bouwen-een-reisharp serie (lees ook deel één en deel twee) lees je hoe we de snaren er op kregen! Van tevoren had ik hier het meeste naar uitgekeken (want dan wordt het ineens bespeelbaar en kun je eindelijk horen hoe het klinkt!) en tegelijkertijd gevreesd (want oh, er kan zo veel fout gaan als al je snaren springen en je wanhopig door de kamer springt…).

3.19P1180495

Veel van de foto’s in deze blogpost zijn met dank aan Rianne Wildmann.

3.1P1180439

Dus zo had ik toen een houten harp! Prachtig allemaal, maar er miste nog één ding voordat ik er op kon spelen. Dat waren de snaren natuurlijk.

3.2P1180442

Van de met het bouwpakket meegeleverde nylon snaren waren er tien snaren nog eens omwonden met nylon: de laagste tonen. Ik vind dit nog steeds heel fijn omdat ze prachtige resonerende bastonen geven.

Wel was het spannend om op te zetten: het waren de eerste, we hadden geen reserve en het omwonden gedeelte mocht niet stuk gaan. Natuurlijk moest het eerst nog tussen het oogje door gepiept…

3.3P1180443

Voorzichtig trokken we de snaar er toch maar doorheen, we wilden ‘m niet beschadigen.

3.4P1180447

Daarom hadden we op aanraden van de Musicmakers een druppeltje superlijm op de uiteinden van de omwonden stukken gezet, zodat die niet los zouden gaan.

3.5P1180449

Vervolgens staken we de uiteinden van de snaar gebogen door de stempin en draaiden we deze aan, net zoals je doet wanneer je een snaar vervangt.

3.6P1180453

Dat was onze eerste C!

3.7P1180455

De rest van de snaren volgde in rap tempo hierna.

3.8P1180464

En zo kwam dit gewricht steeds strakker te staan. Hier zit geen schroef of lijm tussen, het zijn slechts de bolling en de trekkracht van de snaren die alles bij elkaar houden.

3.9P1180466

Ja, dat had netter gekund… maar het waren onze eerste snaren! Ze zaten er op, en ze bleven er op zitten! Hoera!

3.10P1180467

Deze snaren hebben al een stukje leer voor aan de binnenkant van de klankkast… oh, en hier staat de dagtekening en onze namen van de dag dat de klankkast in elkaar gezet werd. Mooie datum of niet soms?

3.12P1180478

3.13P1180480

Uitzicht op Schotland… de reis waar de droom begon.

3.14P1180482

De rest van de snaren kwamen gesorteerd op diameter met kraaltjes om ze vast te zetten in de klankkast.

3.15P1180483

Van de snaren hielden we ruim over.

3.16P1180485

Zo werden de snaren enkele keren om hun grote stempin heen geleid en dan langs hun brugpin.

In deze close-up kun je zien dat de rechtersnaar er al wat ruw en versleten uitziet. Dat was gebeurd doordat we de snaar te snel aangespannen hadden en hij een te scherpe bocht met het metaal maakte, waardoor hij al bijna doorgesneden was… Gelukkig merkten we het op tijd en konden we hem opnieuw en iets strakker spannen, op een plek zonder slijtage!

3.17P1180488

Voor sommige snaren maakten we een knoopje over een stukje superdikke darmsnaar voor in de klankkast.

3.18P1180494

En zo kwam snaar na snaar op de harp te zitten en stemde ik tussendoor alle snaren nog heel veel keertjes.

3.19P1180495

Ondertussen kwam er routine in te zitten.

3.20P1180498

Zo zagen de knoopjes voor in de klankkast er uit voordat ze strakgetrokken werden. En toen zaten ineens bijna alle snaren er al op… Mam, kom gauw hoor, als je nog foto’s wilt maken!

3.21P1180499

3.22P1180503

3.23P1180506

Zo deden we dat en het werd steeds netter: de snaar werd een paar keer om het pinnetje heen geleid voordat we hem aan lieten spannen (erg belangrijk om te voorkomen dat de snaar breekt!) en daarna werd hij tijdens het aanspannen over zichzelf heen geleid om te voorkomen dat hij zou wegglippen, omdat de hogere snaren zo flinterdun en aalachtig zijn.

3.24P1180509

En de allerlaatste snaar zat er op!

We hebben er niet één gebroken. Overwinning!

3.DSCF1290_edited

Zo was mijn reisharpje in de wereld gekomen.

3.26DSCF1462

3.27DSCF1463

3.28DSCF1464

En zo mocht ze al gelijk, nog niet eens geheel op stemming, mee op zomerkamp waar ze nog iedere dag bijgestemd moest worden.

3.29DSCF1305

3.30DSCF1321

Het samen bouwen van deze reisharp vond ik een bijzonder proces!

Op deze manier is ze echt helemaal mijn instrument geworden. Ik ken ieder hoekje en iedere ronding, ieder drupje van de lak dat de buitenstaander niet eens opvalt. Ze is mijn maatje op avontuur.

Ze is voor mij veel meer een levend instrument geworden, een praktisch voorwerp van hout met snaren dan in plaats van vlees en bloed. Perfect hoeft ze niet te zijn, extra super voorzichtig hoef ik niet met haar om te gaan. Zo lang er een mooie klank uit komt en zo lang we op elkaar vertrouwen, is het goed.

♥ ♪ ♥

Volgende keer in de reisharp serie: met de harp op avontuur! onderweg en in actie!

3 Comments

Leave a Reply