Harp

DIY: Reisharp Bouwen! Deel 4: haakjes en schouderband

Mijn Limerick van Musicmakers is nu 4,5 jaar oud. Ze is op vele avonturen geweest… maar deze blogserie was nog niet af! In dit vierde deel van de reisharp serie (lees ook deel één, deel twee en deel drie) lees je waar je het beste haakjes op een harp kunt laten zetten en een eenvoudige oplossing om de harp staand te bespelen.

Wat ik het meeste miste bij het samenspelen was het wisselen van toonsoort. Constant omstemmen duurt immers zo lang, en andere muzikanten willen graag rekening houden, maar het is veel leuker om mee te kunnen doen in de goede toonsoort!

Daarom wist ik vanaf het begin dat ik graag haakjes wilde op mijn kleine Limerick harp. Het komt echter behoorlijk precies, en een DIY kit in elkaar monteren lukte mij en mijn vader wel, maar harphaakjes was een ander verhaal.

 

foto door Janneke

Enter Jos van Zaane, de harp-reparateur van dienst bij Harpwinkel de Zingende Snaar. Hij komt iedere maand naar de winkel in Rhenen en dan kun je een afspraak bij hem maken. Wel vereist het enige planning tussen optredens door: in mijn geval was de harp na twee weken klaar om opgehaald te worden.

Op mijn Limerick zitten Camac haakjes die Jeanette van de Zingende Snaar voor me kon bestellen. Achteraf hebben deze (hoewel prachtig en praktisch!) best wel wat gewicht toegevoegd aan de toch al massieve harp…… Hij is nu totaal 7 kilo! Als je dit leest omdat je nog aan het oriënteren bent, loont het de moeite om te zoeken naar lichtere haakjes. Zéker als je van plan bent om er staand op te spelen!

 

Staand spelen?

Ja…. het is immers een klein draagbaar harpje!

 

 

In eerste instantie speelde ik zittend: op de grond, op een meditatiekussen, op een stoel of kruk zonder leuningen, afhankelijk van de situatie. De “lap-bar” (schoot-staaf) die je kunt gebruiken als je op een stoel zit is praktisch, maar maakt ook dat de harp de neiging heeft om naar voren te vallen als hij op een stoelpunt balanceert.

 

Als oplossing had mijn vriend van destijds, die computerverzamelaar is, een laptoptas over — en de schouderband daarvan bleek perfect geschikt om de harp tegen me aan te houden tijdens het (zittend) spelen.

 

Zo’n schouderband kun je aan elkaar klikken en weer losmaken, en dat kon mooi door de klankgaten van de harp, verborgen achter de klankkast. Hij is te verstellen net als rugzakbanden.

En als de harp toch eenmaal aan je schouder hangt….. waarom dan niet er mee staan?

 


In het begin vond ik dat spannend, want er hangt best wel wat gewicht aan het dunne hout van de klankkast. Maar als je de harp stevig tegen je aan vastsnoert, kan hij geen kant op. (Behalve schuin, dan. Omdat je de band over één schouder draagt, heeft hij de neiging om schuin die kant uit te gaan hangen tijdens het spelen.)

 


Het geeft me veel vrijheid en expressiviteit om staand te spelen. Ik geloof niet dat de Limerick er echt voor bedoeld is, en met zijn gewicht zou ik het ook niet persé aanraden bij dit model. Maar omdat ik zo gehecht ben geraakt aan dit harpje en tevens graag stevig sta op het podium, neem ik de rugpijn voor lief.

 

Je kunt er ook toffe opkomsten mee bedenken: van de trap, uit een boomhut….. lopend spelen is best te doen bij een tune die je goed in de vingers hebt!

 

De voordelen van de laptoptas-schouderband zijn dus vooral: je hebt je handen vrij en kunt staand spelen; de band zelf is licht, klein en verstelbaar. Misschien heb je er wel één liggen: gratis ook nog. Ideale huis-tuin-en-keuken oplossing!

De nadelen zijn: het gewicht hangt op één schouder en kan voor rugpijn zorgen; de harp gaat snel wat scheef hangen tijdens het spelen; het is onhandig om af te doen (zeker als je warm aangekleed bent of decoratie in je haar hebt hangen) omdat de clip niet loskomt tijdens het dragen en je de strakgetrokken band dus over je hoofd moet trekken; en ik vind het nog altijd spannend of het hout het aankan.

 

Kortom: het is nog steeds wat experimenteel, maar ik heb nog geen beter alternatief. Ik zou liever geen pin op de klankkast maken zoals bij een Harpsicle, hoewel ik het zou overwegen als er een echt fijne draagband bij hoort. (Suggesties welkom!)

 


Tegenwoordig kies ik er meestal voor om te staan. Als ik ga zitten, bijvoorbeeld in de studio, zorg ik dat de stoel of kruk groot genoeg is om ook de harp op te laten staan. Op die manier kan de harp ontspannen tegen mijn schouder rusten, met of zonder extra schouderband. Pianokrukken zijn hiervoor goed bruikbaar, als je er schrijlings op gaat zitten.

Ook kun je natuurlijk een klein tafeltje voor je neerzetten, maar dat is niet op alle locaties aanwezig.

 

Ik ben nog steeds erg blij met mijn Limerick, niet in het minst vanwege de intimiteit van het bouwproces. De klank is ook erg prettig. Zelfs in een rumoerige tuin naast een snelweg komt het geluid er goed bovenuit.

Soms echter, als hij weer eens wat zwaar is geworden tijdens een optreden en het transport, kan ik verwonderend kijken naar sites met harpjes die maar 2 kilo wegen…! Dus als je nu al weet dat je er veel staand op zult gaan spelen, neem dat mee in je overweging.

 

De volgende post (deel 5) zal gaan over een reistas en vervoer. Vragen? Stel ze hieronder!

Leave a Reply